Çocuğum Neden Yemek Yemiyor?

Gelişme çağında olup da gelişmemiz daha doğrusu gelişmek istememiş çocuklar görürsünüz. Zayıf, kuru, soluk, benizli… Şeffaflaşmış derinin altında kemikleri sayılan… Uçarcasına zayıf, halsiz… Çoklukla genç kızlardır bunlar…

Rejim yaptıklarını, ince ve biçimli görünmek için fazla yemekten kaçındıklarını sanmayın. Büyümekten, gelişmekten, kadınlaşmaktan korkan çocuklardır. Bu yüzden kilo almaktan çekinirler ve yememekte direnirler.


Saatlerce aç oturduktan sonra yemek zorunda oldukları bir lokma bile ıstırap verir onlara… Sanki içlerinden bir ses: “Yeme! Sakın yeme!” der gibidir. Zayıfladıkça daha çok zayıflamak isterler. Ve öyle bir zaman gelir ki, mide ve bağırsakları iyi çalışamaz olur. Hormonel düzenleri bozulur. Elleri, ayakları soğur… İçten dışa kurumuş gibi olurlar. Bir inatçı gıda reddi, “ölmeye yatmak” gibi bir davranıştır. Ne iştahsızlıktır ne de rejim çabası: Psikiyatrik ismi “Anorexia Nervosa” olan ruhi rahatsızlıktır.


Anorexia Nervosa problemini yaşayan genç kızların anneleri, onlarla rahat ve sıcak bir iletişime girememiş olan annelerdir. Çocuklarını küçücük bir bebek gibi sever ve gözetirler. Üzerlerine çok düşerler. Her türlü hizmetlerine koşarlar. Yine de aralarında sıcak bir diyalog oluşmamıştır.


Bazı anne de soğuk –serin bir tavır içindedir. Hırçın ve gergindir. Sözü ile mimikleri uymaz. Serin bir gülümsemeyle eleştirir çocuğunu. Çocuk sevinsin mi yoksa üzülsün mü müdür? Ne yapacağını nasıl davranacağını bilemez. Ve annesinden uzaklaşır.


Annesi gibi olmak istemeyen, kendi kendisini de yapılandıramayan genç kız yemeyi ve hayatı reddetmekte direnir. Beslenmedikçe, zihin faaliyeti yönünden de verimli olamaz. Başarısız imtihanlar birbirini kovalar.

 

Zamanı iyi kullanmak ve bir an önce bir tedaviye girişmek şarttır bu gibi durumlarda.


 

Psikolog Suna Tanaltay